خبر یزد - صد روز گذشت؛ صد روز از جنایتی که قرار بود ستونهای یک ملت را بلرزاند، اما جنایت رژیم صهیونیستی و آمریکا در به شهادت رساندن بهترین رهبر جهان؛ جمعی از فرماندهان نظامی؛ نخبگان و مردم بیگناه بویژه فرشتگان مدرسه شجره طیبه؛ نتیجهای معکوس به بار آورد.
به گزارش خبرگزاری صدا و سیما ، طراحان تجاوز یعنی رژیم آمریکا و رژیم صهیونیستی، گمان میکردند با حذف یک رهبر، یک ملت دچار سردرگمی خواهد شد؛ اما آنچه در میدان رخ داد، چیزی جز تولد دوباره یک اراده ملی نبود.
امشب، در یکصدمین شب حضور مردم در اجتماعات مردمی سراسر کشور، یک واقعیت بیش از هر زمان دیگری خودنمایی میکند؛ اینکه ملت ایران نهتنها از صحنه کنار نرفت، بلکه با بغض درگلو و زخم ناشی از شهادت امام امت، با درکی عمیقتر از مسئولیت تاریخی خود، به بازیگر اصلی میدان تبدیل شد.
شاید مهمترین خطای راهبردی دشمنان این بود که ملت ایران را صرفاً از دریچه محاسبات نظامی و سیاسی ارزیابی کردند. آنان قدرت تجهیزات را دیدند، اما قدرت باور را ندیدند؛ توان موشکها را سنجیدند، اما از ظرفیت ایمان، هویت و حافظه تاریخی یک ملت غافل ماندند؛ ظرفیتهایی که امام شهید امت سالها ملت را برای این روزها آماده کرده بودند. به همین دلیل، آنچه قرار بود آغاز فروپاشی باشد، به نقطه آغاز یک همبستگی کمنظیر تبدیل شد.
در طول این صد روز، خیابانها، میدانها و اجتماعات مردمی تنها محل ابراز احساسات نبودند؛ آنها به نماد مشارکت ملی و نمایش اراده عمومی؛ تبعیت از رهبری و حمایت از نیروهای مسلح تبدیل شدند. مردمی که هر شب در کنار یکدیگر ایستادند، در حقیقت پیامی روشن به جهان مخابره کردند: سرنوشت ایران در اراده ملت ایران رقم میخورد و هیچ فشار خارجی قادر به شکستن این پیوند نخواهد بود.
در همین حال، میدان و دیپلماسی نیز در برابر یکدیگر قرار نگرفتند. تجربه نشان داده است که مذاکره زمانی میتواند از حقوق یک ملت دفاع کند که از پشتوانه قدرت ملی برخوردار باشد. قدرت ملی نیز تنها در تجهیزات نظامی خلاصه نمیشود؛ حضور مردم، انسجام اجتماعی، اعتماد عمومی و آمادگی نیروهای مسئول، بخش مهمی از این قدرت را تشکیل میدهد.
امروز، پس از گذشت یکصد روز، مهمترین دستاورد ملت ایران شاید نه در عرصه نظامی و نه در عرصه سیاسی، بلکه در عرصه اجتماعی قابل مشاهده باشد؛ شکلگیری یک احساس مسئولیت جمعی که نشان داد مردم در لحظات سرنوشتساز، خود را تماشاگر حوادث نمیدانند.
تاریخ بارها ثابت کرده است که ملتهای بزرگ را نمیتوان با فشار، تهدید یا حتی ضربات سنگین از مسیر خود منحرف کرد. آنان ممکن است داغدار شوند، ممکن است هزینه بدهند، اما اگر به آرمان و هویت خود باور داشته باشند، هر ضربهای را به فرصتی برای بازسازی قدرت خود تبدیل خواهند کرد.
یکصد روز پس از آن حادثه و جنایت بزرگ، آنچه در برابر دیدگان جهان قرار دارد، نه تصویر یک ملت خسته، بلکه تصویر ملتی است که همچنان ایستاده است؛ ملتی که میدان را ترک نکرده، امید را از دست نداده، با صالح بعد از صالح پیمان بسته و برای آینده خود تصمیم گرفته است. این همان پیامی است که از دل حضور مردم در سراسر کشور شنیده میشود: راه ادامه دارد و اراده ملت همچنان زنده است.
دکتر برمک بیات
کارشناس ارشد رسانه