خبر یزد - پیامبر اکرم (ص) در روز غدیر بعد از خطبه یک ساعتهای که ایراد فرمود، جمله معروف «هر که من مولای او هستم، علی مولای اوست» را سه بار تکرار کرد تا در گوش مسلمانان و تاریخ بماند.
پیامبر اکرم (ص) در روز غدیر بعد از خطبه یک ساعتهای که ایراد فرمود، جمله معروف «هر که من مولای او هستم، علی مولای اوست» را سه بار تکرار کرد تا در گوش مسلمانان و تاریخ بماند.
به گزارش خبرگزاری صدا و سیما مرکز یزد، واپسین ماههای عمر پیامبر خدا (ص) همانند ابر رحمت از روی سر مردم آن روز میگذشت. آن بزرگوار همراه هزاران مهمان دیگر خانه خدا که از ضیافت رسمی حضرت حق برمی گشتند، به نزدیکی سرزمین «جحفه» رسید. در آخرین محدوده میقات، جبرئیل بر آن حضرت نازل شد و اولین پیام رسالت بعد از توحید را، که اهمیتش به اندازه ۲۳ سال رسالت بود، بر پیامبر (ص) ابلاغ کرد تا او برای آخرین بار پیام ولایت را بازگوید و حجت را بر مردم آن روز و نسلهای آینده تمام کند. از این رو در سه منزلی میقات جحفه فرمان تجمع حاجیان از بیت برگشته را صادر کرد. بلال اذان نماز را شروع نمود و پیامبر خدا (ص) کلام وحی نازل شده بر خویش را چنین زمزمه کرد:
یا ایها الرسول بلغ ما انزل الیک من ربک و ان لم تفعل فما بلغت رسالته، و الله یعصمک من الناس ان الله لا یهدی القوم الکافرینای پیامبر آنچه از طرف پروردگارت بر تو نازل شده کاملا به مردم برسان؛ اگر آن را [به جهاتی مانند تقیه و ...]ابلاغ نکنی، رسالت خداوند را انجام ندادهای. خداوند تو را از جمیع خطرات [احتمالی]نگاه میدارد و خداوند جمعیت کافران [لجوج]را هدایت نمیکند.
پس از اجتماع مردم، درست کردن جایگاهی از جهاز شتران برای پیامبر گرامی اسلام و برگزار شدن نماز ظهر به جماعت، رسول خدا (ص) در برابر آنان ایستاد، ولی ایستادنش هیات خاصی داشت، زیرا میخواست وحی را ابلاغ کند و در آخرین حج خود به آنان بگوید که، خلأ وجودی رسالت را امامت پر خواهد کرد، وصایت جایگزین آن خواهد شد و زمین از حجت خالی نخواهد بود. شما در پناه زعامت وصی من به سعادت همیشگی خواهید رسید. او پرچمدار دینی، سیاسی، اجتماعی و الهی شما خواهد بود و شما را به ساحل نجات خواهد رساند.
تثبیت امامت توسط پیامبر (ص)
پیامبر گرامی اسلام (ص) به خاطر حساسیت و موضع گیریهای بعضی از افراد در برابر اعلان وصایت علی بن ابی طالب (ع) آن را برای مدتی پنهان داشته، و ابلاغش را به تاخیر انداخته بود. حال تصمیم داشت این امر عظیم و پر برکت را اعلام کند. بنا بر این سکوت مردم را شکست و سخنانش را چنین آغاز کرد:ایها الناس انی قد نبانی اللطیف الخبیر...ای مردم، بخشنده نعمتها و آگاه به دقایق خلقت به من خبر داد که هر پیامبری نصف پیامبر قبلی خویش عمر کرده است و من گمان دارم که بزودی باید دعوت خدای را اجابت کنم. همانا من و شما همگی مسؤولیم؛ آیا من رسالتم را به شما نرساندهام؟!
همگی پاسخ دادند: ما گواهیم که تو رسالت خویش را انجام دادی، ما را پند دادی و در راه خدا جهاد کردی، خداوند جزای خیر به شما عنایت کند.
بعد همگی خدای را بر گفتار خویش شاهد گرفتند. آنگاه پیامبر خدا (ص) فرمود: آیا شما بر اینکه خداوند تنها معبودی است، جز او معبودی نیست، محمد بنده و پیامبر اوست و بهشت و دوزخ و برانگیخته شدن بعد از مرگ امری حتمی است، شهادت ندادید؟
همگی در جواب گفتند: آنچه را فرمودی مورد گواهی و اقرار ما است.
بعد فرمود: بارالها، خود بر تصدیق اینان گواه باش.
سپس چنین ادامه داد:ای مردم، خداوند ولی و سرپرست و اختیاردار من است و من بر شما و همه مؤمنان ولایت دارم. آگاه باشید، هر کسی که من ولی او بودم، علی ابن ابیطالب [علیه السلام]مولای او خواهد بود. پروردگارا، هر کس او را دوست دارد، دوست بدار و هر کس با وی دشمنی کند، دشمن بدار.
واقعه غدیر و راویان
روایات بیانگر واقعه غدیر، خطبه پیامبر خدا (ص) و معرفی علی بن ابی طالب به وسیله آن حضرت، متواتر است و بیشتر کتب تفسیری و تاریخی اهل سنت و شیعه را فرا گرفته است. محدثینی، چون ابوسعید خدری و عبدالله بن عباس، هر یک به طور جداگانه، حدیث غدیر را با ۱۱ طریق نقل کردهاند و براء بن عاذب آن را با سه طریق باز گفته است. افراد دیگری مانند جابر بن عبدالله انصاری، عمار یاسر، سلمان فارسی، عمر بن خطاب، زید بن ارقم و همسرش نیز آن را نقل کردهاند.
دانشمند عالی مقام، پاسدار بزرگ ولایت حضرت علامه امینی (ره) در این باره چنین مینویسد: حدیث غدیر را ۱۱۰ تن از صحابه و یاران پیامبر خدا (ص) و نیز ۸۴ نفر از تابعین نقل میکند. وی سپس از ۳۶۰ نفر از نویسندگان و کتب معروف اسلامی نقل میکند: حدیث غدیر از قطعیترین روایات متواتر است. چنانچه کسی در تواتر این روایت تردید کند، نمیتواند هیچ حدیث متواتر دیگری را بپذیرد.
امت در پرتو امامت
اعلان امامت علی بن ابی طالب (ع) طرفداران اسلام ناب محمدی (ص) را مسرور کرده، سره را از ناسره و طالبان حقیقت را از جویندگان زر و زور جدا کرد. تزویرگرانی که حالاتشان نشان دهنده معتقدات و بینش آنان بود. خداوند این دو پیامد مهم را برای پیامبرش چنین بازگو میکند:
الیوم یاس الذین کفروا من دینکم فلا تخشوهم اخشون الیوم اکملت لکم دینکم و اتممت علیکم نعمتی و رضیت لکم الاسلام دینا.
یاس و ناامیدی کافران، کوردلان از خدا بی خبر که اسلام حقیقی را پنهان داشتند را فرار گرفت، شما از [تحرکات]آنان هیچ وحشتی به خود راه ندهید و فقط از من بترسید. [به مؤمنین بگو]امروز [با نصب امامت و رهبری]دین شما را کامل و نعمتهای خود را بر شما تمام کردم و اسلام را برای شما دین قرار دادم.
بعد از معرفی پیامبر خدا (ص) نیروهای متعهد و مؤمن پیشوای خود را یافتند و سعی کردند در همه دوران کارهای خود را بر محور وجودی امامشان انجام دهند. آنها حضرت علی (ع) را چنان یافتند که پیامبر (ص) فرموده بود:علی مع الحق و الحق مع علی یدور معه حیثما دار؛ هر جا علی وجود دارد حقیقت آنجاست و هر جا حقیقت است علی آنجاست همیشه گفتار، کردار و وجود علی بن ابی طالب (ع) محور حق است.
بدین ترتیب غدیر روز بلوغ حق، عزت، شکوه و توان اسلام شد. در آن روز امامت عزت و امید نبوت شد. مردم از عمق جان دست علی را میفشردند و میگفتند: بخ، بخ لک یا علی اصحبت مولای و مولی کل مؤمن و مؤمنه؛ آفرین بر تو، آفرین بر توای فرزند ابوطالب، تو مولا و رهبر من و تمام مردان و زنان با ایمان شدی.
حسان بن ثابت، شاعر معروف، آن روز از پیامبر خدا (ص) اجازه خواست و در باره واقعه بزرگ اسلامی چنین سرود:
ینادیهم یوم الغدیر نبیهم بخم و اسمع بالرسول منادیا فقال و من مولاکم و ولیکم فقالوا و لم یبدوا هناک التعادیا الهک مولانا و انت ولینا فلن تجدن منا لک الیوم عاصیا فقال له قم یا علی فاننی رضیتک من بعدی اماما و هادیا فمن کنت مولاه فهذا ولیه فکونوا له اتباع صدق موالیا هناک دعا اللهم وال ولیه و کن للذی عادی علیا معادیا
پیامبر خدا (ص) آنان را در روز غدیر ندا داد، چه ندای ارزشمندی. او فرمود: مولای شما و سرپست شما چه کسی است؟ آنان بی درنگ گفتند: خدای تو مولای ماست و تو سرپرست و ولی امر مایی. ما هرگز از فرمان تو سرپیچی نخواهیم کرد. در آن هنگام، پیامبر (ص) به علی فرمود: برخیز من تو را انتخاب کردم تا بعد از من امام و رهبر باشی. بعد فرمود: هر کس من مولا و رهبر اویم این مرد مولا و رهبر او خواهد بود؛ پس شما همگی، از سر صدق، از او پیروری کنید. بارالها، دوست او را دوست بدار و دشمن او را دشمن بدار.
رسول خدا (ص) از حسان بن ثابت تقدیر و تشکر کرد و از خداوند خواست پیوسته او را با روح القدس تایید کند، زیرا او از آرمان پیامبر (ص) که تثبت جانشینی علی بن ابی طالب بود حمایت کرده، مردم را نیز به حمایت طلبید. اشعار او برای همیشه در تاریخ باقی ماند و سند عزت و افتخارش شد.
عید غدیر، سنت جاوید
پیامبر خدا (ص) دوست داشت عید غدیر، که جشن ولایت و تعیین رهبری است، برای همیشه باقی بماند و مسلمانان در همه اعصار آن را زنده و جاوید بدارند، زیرا یاد علی، نام علی و غدیر علی چیزی جز استمرار رسالت و اسلام ناب محمدی (ص) نیست. در بسیاری از کتابهای تاریخی چنین میخوانیم: در روز غدیر، بعد از انتصاب علی بن ابی طالب (ع) به جانشینی پیامبر (ص)، رسول خدا در خیمه اختصاصی خویش نشست و فرمان داد امیر مؤمنان (ع) در خیمه دیگری به تنهایی بنشیند. سپس دستور داد تا همه مردان، یکی پس از دیگری، داخل خیمه آن حضرت شوند و بر امام و رهبر آینده خویش تبریک و تهنیت گویند. چون مردان همگی تبریک گفتند، رسول خدال (ص) به زنان نیز فرمان داد تا داخل خیمه آن حضرت شوند و تبریک گویند. پس زنان نیز تبریک گفتند.
این فرمان پیامبر خدا (ص) معنایی جز بیعت نداشت. آن حضرت دوست داشت این سنت الهی برای همیشه در میان مسلمانان باقی بماند و عیدی از اعیاد مسلمین شود.
امام صادق (ع) در جمع یارانش بود، از عید غدیر و هجدهم ذی حجه سال دهم هجری سخن به میان آمد، آن حضرت از جدش پیامبر خدا (ص) چنین نقل کرد: یوم الغدیر افضل اعیاد امتی و هو الیوم الذی امرنی الله - تعالی ذکره - فیه بنصب اخی علی بن ابی طالب علما لامتی یهتدون به من بعدی و هو الیوم الذی اکمل الله فیه الدین و اتم علی امتی فیه النعمه و رضی لهم الاسلام دینا.
برترین عیدهای امت من روز غدیر است و آن روزی است که خداوند مرا امر کرد که علی [علیه السلام]را رهبر امت اسلامی قرار دهم تا مردم بعد از من به وسیله او هدایت شوند، و آن روزی است که خداوند [با اعلام وصایت و امامت علی (ع)]دین خویش را کامل و نعمت هایش را بر امت تمام کرد، و دین اسلام را [به عنوان آیین همیشگی]برای آنان انتخاب کرد.
امام رضا (ع) و عید غدیر
فیاض بن محمد طوسی، که ۹۰ سال از عمرش گذشته بود، در سال ۲۵۹ ه. ق در طوس در برابر جمعی چنین گفت: روز عید غدیر همراه گروهی در خدمت علی بن موسی الرضا (علیه السلام) بودیم. آن حضرت به مناسبت عید غدیر همه ما را جهت افطاری نگه داشت، برای خانوادههای این گروه غذا فرستاد و لباس و انگشتر و نعلین هدیه کرد.
آنگاه درباره فضیلت روز غدیر و آنچه پیش آمده بود سخن گفت و از پدر گرامی و اجدادش چنین نقل کرد: در زمان جدم امیرالمؤمنین (علیه السلام) عید غدیر با روز جمعه مصادف شد، حضرت آن روز نماز جمعه را اقامه کرده، خطبهای مفصل خواند و مردم را به برپا داشتن عید ولایت و وصایت بسیار تشویق و ترغیب کرد. آنگاه حضرت رضا (ع) خطبه جدش را برای ما نقل کرد.
پس برگزاری عید سعید غدیر خواسته پیامبر خدا (ص) اهل بیت (ع) و همه مسلمانان بوده است. از سوی دیگر، بنی امیه و بنی عباس همواره سعی میکردند مراسم عید سعید غدیر به فراموشی سپرده شود، زیرا احیای این سنت الهی چیزی جز مشروعیت حکومت اهل بیت - علیهم السلام - نبود. از این رو تا نیمه قرن چهارم این شعار اسلامی از سوی حکومتها فراموش شده بود.
سرانجام وقتی که آل بویه قدرت پیدا کرد، عید سعید غدیر را رسمیت بخشید. در سال ۳۵۲ ه. ق معزالدوله مراسم عید غدیر و نیز سوگواری عاشورا در دربار برپا کرد. در سایه حکومت آل بویه این مراسم بتدریج در گوشه و کنار علنی شد.
حضرت فاطمه زهرا (س) برای احیای حادثه غدیر و تعیین وصایت و ولایت، که خواسته دیرینه رسول خدا (ص) بود، بعد از رحلت پدر در کنار قبور شهدای احد به محمود بن لبید فرمود: «و اعجبا اعجبا انسیتم یوم غدیر خم؟... اشهد الله تعالی لقد سمعت رسول الله [صلی الله علیه وآله]یقول: علی خیر من اخلفه فیکم، و هو الامام و الخلیفه بعدی...»
شگفتا، آیا حادثه عظیم غدیر خم را فراموش کردهاید؟!... خدا را گواه میگیرم خود شنیدم که رسول خدا (ص) فرمود: علی بهترین کسی است که او را در میان شما جانشین خود قرار میدهم، علی [علیه السلام]امام و خلیفه بعد از من است...