خبر یزد - «جانفدایان ایران» را نباید فقط یک اجتماع بزرگ دید؛ این رویداد، امتداد ۲۰۰ شب حضور و ایستادگی مردم است.

به گزارش خبرگزاری صداسیما ؛ حضوری که حالا از متن شبهای تهران و شهرهای ایران، به یک نمایش گستردهتر از انسجام و آمادگی ملی رسیده است. معنای اصلی این اتفاق، تعداد جمعیت نیست؛ پیامی است که یک ملت با حضور خود مخابره میکند: ایران در برابر فشار و تهدید، جامعهای منفعل و ازهمگسیخته نیست.
در منطق بازدارندگی، قدرت فقط در سلاح خلاصه نمیشود. توان دفاعی زمانی پیام کاملتری دارد که در کنار آن، جامعهای منسجم، امیدوار و آماده ایستادن پای منافع ملی وجود داشته باشد.
استمرار حضور مردم میتواند برای طرف مقابل نشانهای از تابآوری اجتماعی باشد؛ یعنی محاسبه فشار، تهدید و بیثباتسازی را نمیتوان صرفاً بر اساس فشار بر ساختارهای رسمی انجام داد.
اهمیت ۲۰۰ شب دقیقاً همینجاست. حضور یکروزه را میتوان یک واکنش دانست؛ اما استمرار، معنا و وزن دیگری دارد. وقتی مردم در طول ماهها میدان را ترک نمیکنند، پیام آن از یک «حادثه» به یک «روند» تبدیل میشود. در روایت رسمی، این استمرار به عنوان پشتوانه مقاومت و خنثیکننده سناریوهای فشار و شکاف اجتماعی تفسیر شده است؛ هرچند اثر مستقیم آن بر تصمیمات طرف مقابل را نمیتوان بهصورت عددی اندازهگیری کرد.
«جانفدایان» میتواند نقطه اتصال این دو مفهوم باشد:
*حضور مردم و قدرت ملی. یعنی اقتدار ایران فقط در میدان دفاعی دیده نمیشود؛ در اقتصاد، علم، فناوری، دیپلماسی، رسانه و مهمتر از همه، در سرمایه اجتماعی و اراده مردم نیز باید خود را نشان دهد. قدرت واقعی، مجموعهای از همین توانمندیهاست که در کنار یکدیگر، ظرفیت ایستادگی کشور را افزایش میدهند*.
اما شاید مهمترین پیام این روز، برای خود مردم باشد: *قرار نیست آینده ایران را ترس و تهدید تعیین کند. آینده را ملتی میسازد که در سختترین روزها امیدش را حفظ میکند، اختلافها را به شکاف تبدیل نمیکند و از دل فشار، توان تازهای برای ساختن بیرون میآورد*.
۲۰۰ شب، پایان یک مسیر نیست؛ میتواند آغاز فصل تازهای باشد؛ فصلی که در آن حضور مردم از یک واکنش به یک سرمایه پایدار ملی، و اقتدار از یک شعار به یک واقعیت چندبعدی تبدیل شود؛ و امید، دقیقاً از همینجا آغاز میشود:
ایران آینده، ایرانی است که قویتر، منسجمتر، امیدوارتر و آمادهتر از امروز خواهد بود؛ چون پشتوانه بزرگ این سرزمین، فقط آنچه در اختیار دارد نیست، بلکه مردمی هستند که هنوز برای آینده ایران ایستادهاند.
برمک بیات
کارشناس ارشد رسانه